Ziektebeeld: Lopersknie
Een klassieke loperblessure is de overbelasting van de 'Tractus Iliotibialis',
een peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. Deze blessure wordt wel
de 'lopersknie' genoemd. Vlak boven de aanhechting van deze peesplaat aan
het onderbeen kan de pees "aanlopen" tegen een uitstekend "puntje"
op het bot. Als dat gedurende langere tijd voortduurt, gaat de boel irriteren
en ontstaan pijnklachten. De pijnklachten treden na enige tijd lopen op en
kunnen zo hevig worden dat het lopen moet worden gestaakt. Na het staken van
het lopen wordt de pijn snel weer minder.
Symptomen
De klacht uit zich in een zeurende of stekende pijn aan de buitenkant van
de knie die kan uitstralen naar knieholte of naar de buitenkant van het onderbeen.
De klacht kan zich manifesteren in drie stadia:
Stadium I: de pijn wordt gevoeld na de inspanning
Stadium II: de pijn treedt al tijdens de inspanning op
Stadium III: de pijn is constant aanwezig waardoor trainen
niet meer mogelijk is.
Oorzaken
Factoren die bijdragen aan deze typische overbelastingsblessure voor lopers
zijn:
• niet (of onvoldoende) uitvoeren van een warming-up;
• verkorte of stijve spieren. Dit kan voorkomen worden door het correct
uitvoeren van de rekoefeningen. Vooral de rekoefening voor de spier aan de
buitenzijde van het bovenbeen is belangrijk voor het voorkomen van deze blessure;
• in een korte tijd te veel, te vaak en te snel lopen. Voornamelijk
aan het begin van het seizoen of na een blessureperiode wordt deze fout gemaakt;
• eenzijdige trainingsvormen. Vooral heuveltraining en sprongkrachttraining
zijn berucht;
• op schuin aflopende weggetjes steeds aan dezelfde kant van de weg
lopen. De blessure treedt dan eerder op bij het been waarmee aan de 'aflopende'
wegkant wordt gelopen;
• dragen van schoenen die aan de buitenzijde van de hak afgesleten of
ingezakt zijn.
Lopers zijn extra kwetsbaar als één van de volgende (sportrelevante)
afwijkingen aanwezig zijn:
• verkorte spieren aan de buitenzijde van het bovenbeen;
• 'O-benen';
• een naar buiten gekanteld hielbeen.
Wat kunt u er zelf aan doen om deze klachten te voorkomen?
Om deze knieblessure te voorkomen, is het raadzaam om onderstaande preventietips
op te volgen.
• Warming-up: Het is van belang vóór
iedere training of wedstrijd een goede warming-up van minstens 10 minuten
uit te voeren om de spieren beter te laten doorbloeden en soepeler te maken.
Besteedt in deze warming-up aandacht aan het uitvoeren van rekoefeningen.
• Goede trainingsopbouw: Zorg voor een goede trainingsopbouw. Voer de
omvang en de intensiteit van de trainingen geleidelijk op. Realiseer je dat
vooral lopen op schuine weggetjes belastend is. Moet je hier toch op trainen,
wissel de looprichting dan zoveel mogelijk af.
• Sportschoenen: Draag schoeisel dat niet overmatig
aan de buitenzijde van de hak afgesleten is. Daarnaast moet de schoen goed
passen bij je voetvorm en de wijze waarop je, je voet afwikkelt. Zo kan de
blessure optreden als lopers met een normaal afwikkelpatroon loopschoenen
dragen die gemaakt zijn om het overmatig naar binnen zakken van de voet tijdens
de afwikkeling (overpronatie) tegen te gaan. Bij een beenlengteverschil van
meer dan 1cm. kan worden overwogen om dit beenlengteverschil (gedeeltelijk)
te corrigeren, door een zooltje in of onder de sportschoen.
• Cooling-down: Voer altijd een cooling-down uit. Een
cooling-down kan bestaan uit zo’n 5 minuten rustig uitlopen en het uitvoeren
van rekoefeningen. Hierbij is het uitvoeren van rekoefeningen voor de spieren
aan de buitenzijde van het bovenbeen belangrijk.
Wat kunt u er doen als deze blessure (toch) is ontstaan?
• Voer bovenstaande preventietips uit
• Pas de training aan: Vaak kan het tijdig aanpassen
of stoppen van belastende trainingsvormen al voldoende zijn om een beginnende
peesblessure te laten genezen. Blijf (zoveel mogelijk) in conditie, door aangepast
te trainen. Vaak blijkt lopen nog wel mogelijk, maar dan alleen op een bepaalde
snelheid of met een beperkte tijdsduur. Soms zal er echter voor gekozen moeten
worden om de conditie op peil te houden met alternatieve trainingsvormen,
zoals fietsen of aqua joggen.
• Koelen: Als de blessure in een beginstadium verkeert,
koel de pees dan na de training zo'n 10 tot 15 minuten met ijs. Het heeft
de voorkeur om de pees te koelen door over de pijnlijke plek met een smeltend
ijsblokje te wrijven. De pees kan ook gekoeld worden door er een coldpack
of een zakje met kapot geslagen ijsblokjes op te leggen. Zorg er dan wel voor
dat er bijvoorbeeld een theedoek tussen het ijs en de huid gelegd wordt om
huidbeschadiging door bevriezing te voorkomen. Herhaal dit koelen zo'n drie
tot vijf keer per dag. Ook als de blessure langer bestaat, kan het nuttig
blijven om de pees meerdere keren op een dag te koelen, vooral na de training.
Behandeling van de fysiotherapeut
De (sport)fysiotherapeut kan de aandoening behandelen met diepe dwarse fricties,
massage van de omliggende spieren, ultrageluid, het aanpassen van de trainingsbelasting
en het opstellen van een gedoseerd trainingsschema daarvoor. Het rekken van
deze spier/ peesplaat is ook belangrijk ter voorkoming van deze klacht, omdat
de kans op deze blessure groter is naarmate de spier korter en stijver is.
Gerichte training op de fitvibe kan een belangrijk aandeel vormen in de therapie
en het herstel.
Nieuws
NAAST RADIALE NU OOK FOCUSED WAVE THERAPY: DE PIEZOWAVE!!!
PiezoWave De PiezoWave is een door Richard Wolf gecombineerd orthopedische ESWT systeem met de applicatie TPST. Sinds het ...
In oktober 2011 is onze praktijk uitgekozen door het Rijnstate Ziekenhuis, afdeling Orthopedie, specialisatie schouder, om onderdeel ...
In het Golf Experience Center werken wij samen met Club 15: personal en fitnesstraining met persoonlijke begeleiding ...
